Menningin av RFID

Fulla navnið á RFID er Útvarpsfrekvens-eyðkenni. Talan er um eina tráðleysa samskiftistøkni og eitt slag av sjálvvirkandi viðurkenningartøkni. RFID skipan er ein hardware tól grundað á RFID tøkni, sum brúkar tráðleysan radiofrekvens fyri non{2}}kontakt tvívegis dátusamskifti. Tað brúkar tráðleysan radiofrekvens til at lesa og skriva upptøkumiðlar (elektronisk merki ella RF-kort), og harvið fær endamálið við at eyðmerkja mark og skifta dátur. Tað verður mett sum ein tann mest lovandi kunningartøkni í 21. øld.

 

Í 1935 fann Sir Robert Watson Watt upp á útvarpsavdúking og range (radar), sum kann metast sum tíðliga upprunin til RFID. Verandi RFID-tøkni kom fram frá 1940 til 1950 og varð fyrstu ferð nýtt í seinna heimsbardaga. Líknandi tøkni varð brúkt av sambandsmonnunum og Týsklandi til at eyðmerkja fígginda- og vinarlig flogfør. Charles Walton sniðgav ein flytiligan RFID-sendara í 1973, og gjørdist RFID-haldarin. Høgi kostnaðurin av tíðligari RFID forðaði nógv um handilsligu umsóknina. Við menningini av tøkni minkaði hardware kostnaðurin, og tað var ikki fyrr enn í 1980, at hann fór at verða kommersialiseraður. Eftir nógv ár við áhaldandi betring, so sum gransking um at minka um RFID, varð tann tøknin framvegis betrað. Hardware minkar enn meira um kostnaðin. Í 2003 kunngjørdi USA fyrsta radiofrekvens-identifikatiónsnormin, og nú er tilhoyrandi framleiðslukostnaðurin minkaður enn meira, og umsóknarøkini eru stigvíst økt og ríkað.

 

Arbeiðsmeginreglan hjá RFID

Í fyrsta lagi mugu vit vita, at ein fullfíggjað RFID-skipan er sett saman av trimum pørtum: einum lesara, einum elektroniskum merki og eini dátuumsitingarskipan. Arbeiðsmeginreglan hjá henni er, at merkið fer inn í sansingarøkið hjá lesaranum, og lesarin sendir út ein ávísan frekvens av radiobylgjuorku, sum verður brúkt av koyrirásini hjá merkinum til at senda út innanhýsis dáturnar. Hesa tíðina fær og tulkar lesarin raðfylgjandi dáturnar, og sendir tær til umsóknina um samsvarandi viðgerð.

 

Um RFID verður flokkað eftir streymveitingarháttinum, kann tað býtast upp í virknan RFID, passivan RFID, og ​​hálvvirknan RFID.

1. Passiv RFID

Millum hesi sløgini av RFID hevur passivur RFID tað fyrsta og mest vaksna útsjóndina, og umsóknin er eisini tann mest umfatandi. Hann kann sigast at vera ein passivur RFID skipan. Passiv RFID hevur ikki streymkeldu, hvussu kann hann veita vald? Faktiskt er tað gjøgnum at taka ímóti mikrobylgjusignalum, sum RFID-lesarar senda, og at fáa orku gjøgnum elektromagnetiskar induktiónsspolur fyri at fáa sjálvi at stýra sær, og harvið klára upplýsingarskiftistilgongdina. Harumframt er hansara arbeiðstíttleiki í høvuðsheitum á 125KHz, 13,53MHz o.s.fr., og vit brúka vanliga hetta slagið av busskorti, øðrum{6}}generatións-ID-korti, og kafeteria máltíðarkort.

 

2. Virkin RFID

Aktiv RFID kann sigast at vera virkin RFID, sum ikki hevur verið vælumtókt í langa tíð í mun til passiva RFID. Tað hevur tó faktiskt verið til í okkara gerandisdegi, so sum elektronisku gjaldsinnsavningarskipanina (ETC) á motorvegum. Sum navnið sigur, so krevur virkin RFID streymveiting uttanífrá og sendir aktivt signal til RFID-lesarar. Støddin er lutfalsliga stór, men hon hevur eisini longri sendifjarstøður og størri sendiferð, sum kunnu røkka upp til 100 metrar. Títtleikin av virknum RFID er í høvuðsheitum í hægri frekvensøkinum á 900MHz, 2,45GHz, 5,8GHz, osfr.

 

3. Hálvvirkin RFID

Vegna fyrimunir og vansar við bæði passivum RFID og virknum RFID hevur passivur RFID stutta viðurkenningarfjarstøðu. Hóast virkin RFID hevur langa viðurkenningarfjarstøðu, so krevst tað uttanhýsis streymveitingar og hevur stórt rúmd. Vegna marknaðartørvin er henda hálv{2} virkna RFID-skipanin komin fram, sum fylgir við einum mobilum streymveitingar og er vanliga í svøvnstandi. Tað riggar ikki og sendir ikki signal. Tað er bert aktiverað, tá ið merkið fer inn í lág-frekvensaktivatorøkið, so tað kann eisini haldast í munandi tíð.